Warsztaty Charrette w Gnieźnie – dzień 2

opublikowano: 07.06.2017

Warsztaty Charrette w Gnieźnie – dzień 2

Dzień 2 – wtorek 6 czerwca: Sesje eksperckie

Drugi dzień warsztatów poświęcony był sesjom eksperckim oraz pracy koncepcyjnej.

Pierwsza sesja dotyczyła parowozowni. Rozpoczął ją Jakub Bukowski (Introgeo) omawiając uwarunkowania geologiczne terenu. Stwierdził, że warunki na terenie objętym warsztatami są korzystne, jednak na niewielkim fragmencie terenu, gdzie w przeszłości był ciek wodny grunt może być niestabilny, co należy uwzględnić w tworzonej koncepcji. Jakub Bukowski zwrócił również uwagę na możliwe zanieczyszczenie gruntów wynikające z dotychczasowego przeznaczenia tego terenu. Obie te kwestie będą wymagały dodatkowych badań.

Druga prezentacja dotyczyła uwarunkowań konserwatorskich. Xenia Modrzejewska-Mrozowska (Genius Loci) przybliżyła historię zespołu stacji kolejowej. Zaznaczyła, że podczas wojny część parowozowni została zbombardowana, dlatego przy wszelkich pracach należy zachować ostrożność, gdyż na terenie wciąż mogą znajdować się niewybuchy. Można także spodziewać się pozostałości nieistniejących już budynków kolei oleśnicko-gnieźnieńskiej. Podkreśliła również, że wszystkie działania podejmowane na obszarze objętym ochroną konserwatorską wymagają uzgodnień i decyzji Miejskiego Konserwatora Zabytków w Gnieźnie. Istotne jest zachowanie wybranych widoków z i na zabytek, powiązań przestrzennych, zabytkowej architektury oraz wybranych elementów wyposażenia.

Obiekt przestał pełnić pierwotną funkcję w 2012 r. Z konserwatorskiego i konstrukcyjnego punktu widzenia jest dobrze zachowany, o czym zapewniła Xenia Modrzejewska-Mrozowska oraz Jacek Brodowski (GUERRAS), który przygotował analizę konstrukcyjną. Jednak, jak podkreśliła Hanna Jung-Migdalska, która poprowadziła drugą część prezentacji konserwatorskiej, niezwykle ważne jest by do momentu rozpoczęcia właściwego procesu inwestycyjnego zadbano o bieżące zabezpieczenie przed dalszą degradacją.

Kolejną prezentację w ramach tej sesji poprowadził Krzysztof Modrzejewski z Gnieźnieńskiego Stowarzyszenia Miłośników Kolei. Zaprezentował on trzy proponowane przez GSMK wersje zagospodarowania terenu różniące się skalą, a co za tym idzie wielkością koniecznych nakładów finansowych. Po sesji wywiązała się dyskusja, uczestnicy zastanawiali się m.in. czy znajdzie się funkcja, która usprawiedliwi poniesienie nakładów koniecznych do wyremontowania obiektu.

Drugą sesję, która poświęcona była analizie rynkowej nieruchomości poprowadził Tomasz Czerniak z Colliers International. Omówił warunki demograficzne, sytuację gospodarczą oraz rozwój lokalnego rynku w Gnieźnie. Pokazał polskie przykłady podobnych realizacji, aby uświadomić skalę wyzwań. We wszystkich przypadkach po latach starań inwestorzy uzyskiwali zgodę na dogęszczenie zabudowy, co pozwalało im zbilansować koszty całego projektu. Na koniec Tomasz Czerniak przedstawił swoje rekomendacje dotyczące funkcji jakie mogą znaleźć się na tym terenie. Zwrócił uwagę, że z uwagi na wielkość obszaru, jest to projekt na lata, którego sukces będzie również zależał od przyciągnięcia użytkowników z innych miast.

Ostatnia sesja dotyczyła zagadnień komunikacyjnych. Poprowadzili ją Jan Jakiel i Rafał Kucharski z JKO Consulting. Omówili wnioski ze stworzonego na potrzeby warsztatów modelu ruchu, który pozwolił określić zapotrzebowanie na podróże w Gnieźnie. Podkreślali, że przyszłością Gniezna jest zrównoważona polityka transportowa, której przykłady są już w mieście widoczne. Ze względu na lokalne uwarunkowania – zabytkową zabudowę, która nie pozwala wydzielić buspasów oraz wielkość miasta, dzięki czemu do większości miejsc można dotrzeć w ciągu 10 minut jazdy rowerem – zaproponowali promowanie ruchu pieszego i rowerowego. Pozwoli to uniknąć o wiele większych kosztów, które pociągnie za sobą ewentualna adaptacja infrastruktury do potrzeb rosnącego ruchu samochodowego. W kontekście obszaru, którego dotyczą warsztaty prowadzący zwrócili uwagę na skrzyżowanie Składowej, Warszawskiej, Wrzesińskiej i Witkowskiej, gdzie dziś znajduje się tymczasowe rondo. Przedstawili i omówili trzy możliwe rozwiązania dla tego układu – rondo 5-wjazdowe, układ 2 skrzyżowań z sygnalizacją świetlną oraz układ 2 rond.

Koniec dnia poświęcony był pracy koncepcyjnej zespołu projektowego.

Tagi: , , ,